IMG_2788

De boze mevrouw

Maandagmiddag liep ik het woonzorgcentrum binnen. Op weg naar een cliënt loop ik langs een mevrouw. “Weet u waar ik heen moet?” vraagt ze me. “Nee mevrouw geen idee, maar zullen we het samen uitzoeken?” antwoord ik. “Ja dat moet dan maar” bromt ze nors. Een verzorgende loopt langs. “Pardon, maar weet u waar deze mevrouw woont?” vraag ik haar. “Ja, die is van 317” antwoord ze en loopt door. Even ben ik verward door de allerminst vriendelijke reactie, maar ik geef mevrouw een arm en op naar de lift. Ondertussen begint ze boos te worden, iemand heeft aan haar piano gezeten. Er is een stuk achter weg gehaald vannacht, en ze zag het vanochtend. “Ik ben woedend” roept ze. Ondertussen hebben we haar kamer gevonden en zie ik de piano staan. Ze stampt er hard op af, briesend roept ze “kijk dan, een heel stuk weg!” En bukt om de plek aan te wijzen achter de piano. Ik geef de piano een grondige inspectie, en inderdaad het achterbord is maar half. Het is een elektrische piano, en volgens mij hoort het zo. Als ik dit voorzichtig opper, roept ze “luister dan, het hele geluid is fout!” en haar vingers drukken driftig op de toetsen. “Speelt u eens een stukje” en ze gaat zitten. Een klein stukje muziek en mevrouw wordt al iets rustiger. Maar nog steeds moppert ze dat het geluid niet goed is. Ik vind het inderdaad ook wat zacht klinken en besluit aan de volumeknop te draaien. “Probeert u het nog eens” en ze gaat verder met haar muziekstuk. Nu zie ik haar zichtbaar ontspannen. Als ze klaar is vraag ik haar of het nu beter is. “Ja, een stuk beter. Heb jij het gerepareerd? En heb jij ook de achterkant weg gehaald?” Ik besluit maar even de zondebok te spelen en zeg dat ik het gedaan heb. “Moet je nooit meer doen hoor, dat bord hoort daar voor het geluid.” Maar omdat het geluid nu weer goed is, is het me vergeven. Na afscheid te hebben genomen, loop ik de kamer uit. Onderweg kom ik de verzorgende tegen. “Ze was een beetje boos” meld ik haar. “Ja dat is ze wel vaker” roept ze terwijl ze verder loopt. Ik loop weg met het geluid van de piano op de achtergrond. Ik snap wel dat je boos wordt als je alleen nog je muziek hebt, terwijl je je wereld aan het verliezen bent.